«وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ ۖ وَإِن يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ ۖ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ ۖ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ ۚ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ ۚ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ ۖ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ»

(و چون آنان را ببينى، هيكل‌هايشان تو را به شگفت مى‌آورد، و اگر سخن گويند به گفتارشان گوش فرا مى‌دهى. گويى آنان تيرهاى چوبى تكيه داده به ديوارند. هر فريادى را به زيان خويش مى‌پندارند. دشمن [واقعى] آنانند؛ پس از ايشان برحذر باش. خدا آنان را بكشد؛ چگونه [از حقيقت] بازگردانيده مى‌شوند؟)