خط  : اگر مرتكب جنايت به حرم‌هاى شريفه و مراكز توحيدى و ولايى مانند خانه‌ى كعبه و حرم رسول‌اكرم يا مشاهد شريفه‌ى حضرات معصومين يا حرم حضرت معصومه در قم يا حرم حضرت عبدالعظيم در شهررى يا در مسجد يا در مدارس و حوزه‌هاى علمى يا بيوت مراجع و علما يا كليسا و كنيسه و ديگر اماكن مذهبى و مورد احترام براى اقوام و ملل يا در سفارت‌خانه‌اى پناه بگيرد، در امان است و امنيت و مصونيت وى بايد تأمين شود، ولى بر او سخت گرفته مى‌شود تا مجبور شود وى از آن‌جا بيرون آيد و اين مكان‌ها مورد هتك حرمت و ورود نيروى پليس قرار نمى‌گيرد و حرمت و مصونيت اين اماكن به شدت حفظ مى‌شود و تعقيب مرتكب نبايد به هتك قداست بينجامد. ورود نيروهاى نظامى به اين اماكن حتا براى دستگيرى مجرمان هرچند مجرمانى كه اغتشاش نموده و عليه امنيت نظام اقدام كرده باشند، ممنوع مى‌باشد و چيزى نمى‌تواند حرمت و قداست و آرامش اين اماكن را خدشه‌دار نمايد.

خط   : بستن عقد امان و پيمان مصونيت چنان‌چه به تفويت و از دست‌رفتن مصلحتى منجر نشود، با هر كسى مجاز است و آن پيمان محترم دانسته مى‌شود و كسى نمى‌تواند آن را نقض كند؛ اگرچه وفاى به عهد، واجب نباشد. اگر كسى حتا به گمان يا وهم اين‌كه به وى امان داده شده است، خود را در اختيار مسلمانى قرار دهد، كسى حق تعرض به او را ندارد.

خط   : كسى مى‌تواند ديگرى را در امان خود قرار دهد كه بالغ و عاقل باشد و از مقامات مسؤول براى آن اجازه داشته باشد. هريك از افراد جامعه مى‌توانند با مراجعه به نمايندگى مركزى رهبرى در هر شهرى، خود را به صورت موقت در امان رهبرى قرار دهند؛ در اين‌صورت تا موقعى كه كسى در امان رهبرى‌ست، در مصونيت كامل مى‌باشد و هيچ فرد حقيقى يا حقوقى، حق كم‌ترين تعرضى را به او ندارد تا در مدت معيّنى كه به او امان داده شده است، به موضوع وى رسيدگى شود.