آیات:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، حم

وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ

إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ

ترجمه:

به نام خداوند بخشنده مهربان، حم

سوگند به کتاب روشنگر

ما آن را قرآنی عربی قرار دادیم، باشد که بیندیشید.

و آن در ام‌الکتاب نزد ما والا و حکیمانه است.

نکته کلیدی: این آیات، به‌سان دری گران‌بها، به عظمت و جایگاه رفیع قرآن کریم در هدایت بشر اشاره دارند. در استخاره، این آیات نمایانگر اقدامی بسیار مطلوب، پیچیده، سنگین، قانون‌مند، مهم و دقیق است که نیازمند احتیاط و دقت فراوان است.

آیه:

أَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا أَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُسْرِفِينَ

ترجمه:

آیا چون قومی اسرافکار بودید، ذکر را از شما بازداریم؟

نکته کلیدی: این آیه، به‌سان هشداری تکان‌دهنده، به سرزنش قومی اسرافکار اشاره دارد که از هدایت محروم می‌شوند. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی نامطلوب است که با مواجهه با افراد فاسد و گناهکار همراه بوده و به همین دلیل، بد تلقی می‌شود.

آیات:

وَكَمْ أَرْسَلْنَا مِنْ نَبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ

وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

ترجمه:

و چه بسیار پیامبرانی که در میان پیشینیان فرستادیم.

و هیچ پیامبری به سویشان نیامد، مگر آنکه او را مسخره کردند.

نکته کلیدی: این آیات، چون هشداری از گذشته، به تمسخر پیامبران توسط اقوام پیشین اشاره دارند. در استخاره، این آیات نمایانگر اقدامی بسیار نامطلوب است که با نکبت، خواری و ناکامی همراه خواهد بود.

آیه:

فَأَهْلَكْنَا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشًا وَمَضَى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ

ترجمه:

پس کسانی را که از اینان نیرومندتر بودند هلاک کردیم، و مثل پیشینیان گذشت.

نکته کلیدی: این آیه، چون عبرتی از تاریخ، به هلاکت اقوام نیرومند پیشین به دلیل نافرمانی اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی نامطلوب است که به نابودی و هلاكت منجر می‌شود.

آیه:

وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ

ترجمه:

و اگر از ایشان بپرسی: چه کسی آسمان‌ها و زمین را آفرید؟ قطعاً گویند: آن‌ها را آن عزیز دانا آفرید.

نکته کلیدی: این آیه، به‌سان اقراری روشن، به اعتراف کافران به آفرینش آسمان‌ها و زمین توسط خداوند اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی سخت، سنگین اما محكم و انجام‌شدنی است که به دلیل استحکام و ارزش، مطلوب تلقی می‌شود.

آیه:

الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْدًا وَجَعَلَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

ترجمه:

آن که زمین را برای شما گهواره‌ای قرار داد و برای شما در آن راه‌هایی نهاد، باشد که هدایت شوید.

نکته کلیدی: این آیه، چون گهواره‌ای آرام‌بخش، به نعمت‌های الهی در زمین و ایجاد راه‌های هدایت اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی بسیار مطلوب است که به آسانی انجام می‌شود و ویژگی نجابت و نرمی دارد.

آیه:

وَالَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَنْشَرْنَا بِهِ بَلْدَةً مَيْتًا كَذَلِكَ تُخْرَجُونَ

ترجمه:

و آن که از آسمان آبی به اندازه فرو فرستاد، پس با آن سرزمینی مرده را زنده کردیم، این‌گونه [از گورها] بیرون آورده می‌شوید.

نکته کلیدی: این آیه، چون بارانی حیات‌بخش، به قدرت الهی در زنده کردن زمین با باران اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی بسیار مطلوب است که با نظم و اندازه انجام می‌شود و نتایج آن به‌تدریج آشکار می‌گردد.

آیه:

وَالَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَالْأَنْعَامِ مَا تَرْكَبُونَ

ترجمه:

و آن که همه زوج‌ها را آفرید و برای شما از کشتی‌ها و چهارپایان آنچه سوار می‌شوید قرار داد.

نکته کلیدی: این آیه، چون نشانه‌ای از لطف الهی، به خلقت زوج‌ها و نعمت‌های سواری اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی مطلوب اما سخت است که با همواری و حمایت مددکار همراه است.

آیه:

لِتَسْتَوُوا عَلَى ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ

ترجمه:

تا بر پشت آن‌ها قرار گیرید، سپس چون بر آن‌ها قرار گرفتید، نعمت پروردگارتان را یاد کنید و بگویید: منزه است آن که این را برای ما رام کرد و ما خود توانایی آن را نداشتیم.

نکته کلیدی: این آیه، چون دعایی سپاس‌گزارانه، به لزوم شکرگزاری از نعمت‌های الهی اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی بسیار مطلوب است که نیازمند توجه، دقت و اجتناب از کفران نعمت است.

آیه:

وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ

ترجمه:

و ما به سوی پروردگارمان بازمی‌گردیم.

نکته کلیدی: این آیه، چون یادآوری مقصد نهایی، به بازگشت به سوی خدا اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی بسیار مطلوب، راحت، نرم و گوارا است که باید با سرعت انجام شود.

آیه:

وَجَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبَادِهِ جُزْءًا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَكَفُورٌ مُبِينٌ

ترجمه:

و برای او از بندگانش جزئی قرار دادند، به‌راستی انسان ناسپاسی آشکار است.

نکته کلیدی: این آیه، چون هشداری در برابر ناسپاسی، به کفران انسان در برابر خدا اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی نامطلوب است که با وجود شروع خوب، به دلیل کفران و ناسپاسی به بدی می‌گراید.

آیه:

أَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَنَاتٍ وَأَصْفَاكُمْ بِالْبَنِينَ

ترجمه:

یا از آنچه می‌آفریند دخترانی برای خود برگرفت و شما را به پسران برگزید؟

نکته کلیدی: این آیه، چون سرزنشی در برابر باورهای نادرست، به عقاید مشرکان اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی نامطلوب است که با تحذیر و درگیری همراه است.

آیه:

وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحْمَنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ

ترجمه:

و چون یکی از آن‌ها را به آنچه برای [خدای] رحمان مثل آورده‌اند بشارت دهند، چهره‌اش سیاه شود و او خشمگین است.

نکته کلیدی: این آیه، چون هشداری در برابر ناکامی، به ناراحتی مشرکان از تولد دختر اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی بسیار نامطلوب است که به انکار و زیان منجر می‌شود.

آیه:

أَوَمَنْ يُنَشَّأُ فِي الْحِلْيَةِ وَهُوَ فِي الْخِصَامِ غَيْرُ مُبِينٍ

ترجمه:

آیا کسی که در زینت پرورش یافته و در جدال روشن سخن نمی‌گوید [شایسته است]؟

نکته کلیدی: این آیه، چون هشداری در برابر ضعف، به باورهای نادرست مشرکان درباره زنان اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی بسیار نامطلوب است که با تحذیر و تهدید همراه است.

آیه:

وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَنِ إِنَاثًا أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْأَلُونَ

ترجمه:

و فرشتگان را که بندگان [خدای] رحمان‌اند مؤنث انگاشتند، آیا شاهد آفرینش آن‌ها بودند؟ گواهی‌شان نوشته شود و بازخواست شوند.

نکته کلیدی: این آیه، چون هشداری در برابر دروغ، به باورهای نادرست مشرکان درباره فرشتگان اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی نامطلوب است که با تحذیر، تهدید و همراهی با امور خلاف واقع و دروغ همراه است.

آیه:

وَقَالُوا لَوْ شَاءَ الرَّحْمَنُ مَا عَبَدْنَاهُمْ مَا لَهُمْ بِذَلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ

ترجمه:

و گفتند: اگر [خدای] رحمان می‌خواست، آن‌ها را نمی‌پرستیدیم. به این هیچ دانشی ندارند، جز گمانه‌زنی نمی‌کنند.

نکته کلیدی: این آیه، چون سرزنشی در برابر گمانه‌زنی، به ادعاهای بی‌اساس مشرکان اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی ناصواب، زیان‌بار و نامطلوب است.

آیه:

أَمْ آتَيْنَاهُمْ كِتَابًا مِنْ قَبْلِهِ فَهُمْ بِهِ مُسْتَمْسِكُونَ

ترجمه:

یا پیش از این کتابی به آن‌ها داده‌ایم که به آن چنگ زده‌اند؟

آیه:

بَلْ قَالُوا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُهْتَدُونَ

ترجمه:

بلکه گفتند: ما پدرانمان را بر آیینی یافتیم و ما بر پی آن‌ها هدایت‌یافته‌ایم.

نکته کلیدی: این آیه، چون هشداری در برابر تقلید کورکورانه، به پیروی بی‌اساس مشرکان از پدرانشان اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی بد و بی‌اساس است که با هتک حیثیت و بازی با آبروی پرسشگر همراه است.

آیه:

وَكَذَلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ

ترجمه:

و این‌گونه پیش از تو در هیچ شهری هشداردهنده‌ای نفرستادیم، مگر آنکه خوش‌گذرانانش گفتند: ما پدرانمان را بر آیینی یافتیم و ما به پیروی از آثارشانیم.

نکته کلیدی: این آیه، چون سرزنشی در برابر راحت‌طلبی، به مقاومت خوش‌گذرانان در برابر پیامبران اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی نامطلوب و بسته است که با افراد راحت‌طلب و پرمدعا همراه است.

آیه:

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكُمْ بِأَهْدَى مِمَّا وَجَدْتُمْ عَلَيْهِ آبَاءَكُمْ قَالُوا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ

ترجمه:

گفت: حتی اگر برایتان چیزی هدایت‌بخش‌تر از آنچه پدرانتان را بر آن یافتید بیاورم؟ گفتند: ما به آنچه با آن فرستاده شده‌اید کافریم.

نکته کلیدی: این آیه، چون هشداری در برابر انکار حقیقت، به مقاومت مشرکان در برابر هدایت اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی نامطلوب است که هرگونه زحمت، رنج و سرمایه‌گذاری در آن بی‌نتیجه است.

آیه:

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ

ترجمه:

پس از آن‌ها انتقام گرفتیم، پس بنگر عاقبت تکذیب‌کنندگان چگونه بود.

نکته کلیدی: این آیه، چون عبرتی از سرنوشت، به عذاب تکذیب‌کنندگان اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی بسیار نامطلوب است که با انتقام، شر و بیچارگی برای پرسشگر همراه است.

آیه:

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِي بَرَاءٌ مِمَّا تَعْبُدُونَ

ترجمه:

و هنگامی که ابراهیم به پدر و قومش گفت: من از آنچه می‌پرستید بیزارم.

نکته کلیدی: این آیه، چون نشانه‌ای از شجاعت معنوی، به بیزاری ابراهیم (ع) از بت‌پرستی اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی بسیار نامطلوب است که با انکار و ناکامی مواجه می‌شود.

آیه:

إِلَّا الَّذِي فَطَرَنِي فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ

ترجمه:

مگر آن که مرا آفرید، که او مرا هدایت خواهد کرد.

نکته کلیدی: این آیه، چون چراغی در مسیر حقیقت، به ایمان ابراهیم (ع) به خالق خود اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی بسیار مطلوب است که با هدایت الهی همراه است.

آیه:

وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَاقِيَةً فِي عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

ترجمه:

و آن را کلمه‌ای پایدار در نسلش قرار داد، باشد که بازگردند.

نکته کلیدی: این آیه، چون نشانه‌ای از جاودانگی حقیقت، به پایداری توحید در نسل ابراهیم (ع) اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی مطلوب است که با پایداری و ارزش همراه است.

آیه:

بَلْ مَتَّعْتُ هَؤُلَاءِ وَآبَاءَهُمْ حَتَّى جَاءَهُمُ الْحَقُّ وَرَسُولٌ مُبِينٌ

ترجمه:

بلکه اینان و پدرانشان را برخوردار کردم تا حق و پیامبری روشنگر به سویشان آمد.

نکته کلیدی: این آیه، چون نشانه‌ای از لطف و آزمون الهی، به نعمت‌های فراوان و آمدن حقیقت اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی است که با شروع خوب و نعمت‌های فراوان همراه است، اما با سختی‌هایی مواجه می‌شود و در نهایت مطلوب است.

آیه:

وَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ وَإِنَّا بِهِ كَافِرُونَ

ترجمه:

و چون حق به سویشان آمد، گفتند: این جادوست و ما به آن کافریم.

نکته کلیدی: این آیه، چون هشداری در برابر کفر، به انکار حقیقت توسط مشرکان اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی بسیار نامطلوب است که با کفران و ناکامی همراه است.

آیه:

وَقَالُوا لَوْلَا نُزِّلَ هَذَا الْقُرْآنُ عَلَى رَجُلٍ مِنَ الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ

ترجمه:

و گفتند: چرا این قرآن بر مردی بزرگ از یکی از دو شهر نازل نشده است؟

نکته کلیدی: این آیه، چون سرزنشی در برابر اعتراض، به عدم پذیرش مشرکان اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی نامطلوب است که از سوی دیگران پذیرفته نمی‌شود و پرسشگر مورد پذیرش قرار نمی‌گیرد.

آیه:

أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَةَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا وَرَحْمَةُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ

ترجمه:

آیا آن‌ها رحمت پروردگارت را تقسیم می‌کنند؟ ما معیشتشان را در زندگی دنیا میانشان تقسیم کردیم و برخی را بر برخی به درجاتی برتری دادیم تا برخی از برخی دیگر به خدمت گیرند، و رحمت پروردگارت بهتر است از آنچه گرد می‌آورند.

نکته کلیدی: این آیه، چون نشانه‌ای از حکمت الهی، به تقسیم رحمت و معیشت توسط خداوند اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی مطلوب است که با خیرات باطنی همراه است، اما مشکلات فراوانی دارد و پایان آن بهتر از آغازش است.

آیه:

وَلَوْلَا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَجَعَلْنَا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمَنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِنْ فِضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ

ترجمه:

و اگر نه این بود که مردم امتی یگانه شوند، برای کسانی که به [خدای] رحمان کفر می‌ورزند، برای خانه‌هایشان سقف‌هایی از نقره و نردبان‌هایی که بر آن بالا روند قرار می‌دادیم.

نکته کلیدی: این آیه، چون هشداری در برابر فریبندگی دنیا، به نعمت‌های دنیوی کافران اشاره دارد. در استخاره، این آیه نمایانگر اقدامی دنیوی و نامطلوب است که به استکبار منجر می‌شود.

با نظارت صادق خادمی