متن تحقیق
سیاست کلان اسلامی در مدیریت اقتصاد و جامعه
برگرفته از درس‌گفتارهای آیت‌الله محمدرضا نکونام قدس‌سره (جلسه ۱۵۶۷)
مقدمه: بنیان‌های فقهی سیاست کلان اسلامی
سیاست کلان اسلامی، به مثابه راهبردی جامع و فراگیر، عهده‌دار هدایت تمامی شئون جامعه به سوی عدالت، امنیت و اصلاح است. این سیاست، که ریشه در تعالیم قرآن کریم و نهج‌البلاغه دارد، فراتر از احکام فردی، بر اصول کلی و اجتماعی استوار است و مدیریت سرمایه، اقتصاد و تعاملات اجتماعی را در بر می‌گیرد. استاد فرزانه قدس‌سره در درس‌گفتار شماره ۱۵۶۷، با تکیه بر کلام حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام، به ویژه خطبه ۱۳۱ نهج‌البلاغه، به تبیین این اصول پرداخته و بر ضرورت هماهنگی میان مردم و حاکمان در تحقق اهداف کلان اسلامی تأکید ورزیده‌اند. این نوشتار، با بازسازی علمی و دقیق محتوای درس‌گفتار، تلاش دارد تا دیدگاه‌های استاد را در قالبی دانشگاهی و تخصصی ارائه دهد. متن پیش‌رو، با ساختاری منظم و با بهره‌گیری از تمثیلات فاخر، تمامی جزئیات و مفاهیم اصلی را حفظ کرده و به تحلیل نقش سیاست کلان در مدیریت اقتصاد و رفع تشتت اجتماعی می‌پردازد.
بخش نخست: ماهیت سیاست کلان اسلامی
تعریف سیاست کلان و جایگاه آن در فقه
سیاست کلان اسلامی، مجموعه‌ای از احکام کلی و اجتماعی است که تمامی جنبه‌های حیات جمعی، از اقتصاد و فرهنگ تا امنیت و عدالت، را در بر می‌گیرد. این سیاست، برخلاف احکام فردی که به اشخاص خاص محدود می‌شود، بر مدیریت عمومی جامعه تمرکز دارد. استاد فرزانه قدس‌سره سیاست کلان را به مثابه چتری می‌دانند که تمامی شئون جامعه را تحت پوشش قرار داده و هدایت آن‌ها را به سوی سعادت تضمین می‌کند. این دیدگاه با کلام حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام در نهج‌البلاغه هم‌راستاست، جایی که ایشان بر ضرورت هماهنگی میان تمامی نهادها و اقشار جامعه برای تحقق عدالت تأکید دارند.
ارتباط سیاست کلان با مدیریت سرمایه و اقتصاد
سرمایه و ثروت، ماده اولیه حیات اقتصادی جامعه‌اند که مدیریت آن‌ها از طریق اقتصاد و سیاست کلان صورت می‌پذیرد. اقتصاد، به مثابه ابزار مدیریت سرمایه، نیازمند راهبردهای کلانی است که تمامی شئون جامعه را در نظر گیرد. استاد تأکید دارند که سیاست کلان، چونان مربّی اقتصاد، وظیفه تنظیم روابط اقتصادی و اجتماعی را بر عهده دارد تا عدالت و رفاه عمومی تحقق یابد. این دیدگاه، ریشه در سیره حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام دارد که با نظارت بر بازار و جلوگیری از احتکار، نمونه‌ای از مدیریت اقتصادی در چارچوب سیاست کلان ارائه نمودند.
نکته کلیدی: سیاست کلان اسلامی، چونان چتری فراگیر، تمامی شئون جامعه را تحت هدایت خویش قرار داده و با مدیریت سرمایه و اقتصاد، عدالت و سعادت را به ارمغان می‌آورد.
جمع‌بندی بخش نخست
این بخش به تبیین ماهیت سیاست کلان اسلامی و جایگاه آن در فقه پرداخت. سیاست کلان، به عنوان راهبردی جامع، وظیفه هدایت جامعه به سوی عدالت و اصلاح را بر عهده دارد. ارتباط تنگاتنگ این سیاست با مدیریت سرمایه و اقتصاد، نشان‌دهنده نقش محوری آن در تحقق رفاه و انسجام اجتماعی است. این دیدگاه، زمینه‌ساز بحث‌های بعدی در باب اصول و ویژگی‌های سیاست‌گذاری اسلامی است.
بخش دوم: اصول گفتمان در سیاست کلان اسلامی
گويش متعادل: ضرورتی برای اجتناب از تفرقه
یکی از اصول بنیادین سیاست کلان اسلامی، بهره‌گیری از گويشی شیرین، نرم و به‌دور از تندی و خشونت است. استاد فرزانه قدس‌سره تأکید دارند که گويش خشن و تحکمی، چونان بادی تند، به جای وحدت، لجبازی و مقاومت در جامعه برمی‌انگیزد. گويش متعادل، به مثابه نسیمی ملایم، زمینه‌ساز تفاهم و همکاری است و از پراکندگی اجتماعی جلوگیری می‌کند. این اصل، ریشه در کلام حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام دارد که فرمودند سیاست اسلامی باید با کلامی نرم و دلنشین همراه باشد تا دل‌ها را به سوی حق جلب کند.
سخن مستند و علمی: پایه اعتماد اجتماعی
سخن در سیاست کلان باید مستند و با دلیل باشد، صرف‌نظر از میزان علم گوینده. استاد تأکید دارند که سخن غیرمستند، چونان بنایی بی‌ستون، به سرعت فرومی‌ریزد و اعتماد اجتماعی را خدشه‌دار می‌کند. سخن مستند، به مثابه پلی استوار، ارتباط میان حاکمان و مردم را تقویت کرده و شبهات را زایل می‌سازد. این اصل، با سنت اسلامی که بر استدلال و منطق در بیان مسائل دینی و اجتماعی تأکید دارد، هم‌خوانی دارد.
مخاطرات شذوذ: پراکندگی فکری و اجتماعی
شذوذ، به معنای تفرقه و پراکندگی فکری، از موانع اصلی تحقق سیاست کلان اسلامی است. استاد فرزانه قدس‌سره شذوذ را به مثابه طوفانی می‌دانند که محور مشترک و هدایت کلان را در جامعه از میان می‌برد. این وضعیت، به اظهارنظرهای متضاد و بدون مباحثه منجر شده و انسجام اجتماعی را تضعیف می‌کند. در خطبه ۱۳۱ نهج‌البلاغه، حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام شذوذ را مانعی برای هدایت جامعه معرفی کرده و بر ضرورت وحدت و گفتمان مشترک تأکید دارند.
نکته کلیدی: گويش متعادل و سخن مستند، چونان دو بال سیاست کلان اسلامی، از شذوذ و تفرقه جلوگیری کرده و وحدت و اعتماد را در جامعه استوار می‌سازند.
نمونه‌های شذوذ در جامعه معاصر
در جامعه معاصر، فقدان گفتمان مشترک به اختلافات بی‌حاصل و پراکندگی فکری منجر شده است. استاد با اشاره به منابر و دروس حوزوی، نمونه‌هایی از شذوذ را برمی‌شمارند، جایی که افراد بدون مباحثه و استدلال، دیدگاه‌های متفاوتی ارائه می‌دهند. این پراکندگی، چونان شاخه‌های بی‌ریشه، از انسجام اجتماعی کاسته و همکاری را مختل می‌سازد.
نقد گويش خشن در منابر و دروس
استفاده از گويش خشن و فریاد در منابر و دروس، مانعی برای انتقال مؤثر پیام و ایجاد گفتمان است. استاد فرزانه قدس‌سره تأکید دارند که گويش خشن، چونان دیواری بلند، مخاطبان را از گوینده دور کرده و به انفعال آن‌ها می‌انجامد. در سنت منبری، لحن آرام و منطقی، به مثابه جویباری زلال، پیام را به دل‌ها می‌رساند. نمونه‌هایی از عالمان دینی، مانند مرحوم فلسفی، نشان می‌دهد که تأثیرگذاری منبر به محتوای منطقی و نه فریاد وابسته است.
جمع‌بندی بخش دوم
این بخش به اصول گفتمان در سیاست کلان اسلامی پرداخت. گويش متعادل، سخن مستند و پرهیز از شذوذ، سه رکن اساسی برای تحقق وحدت و اعتماد در جامعه‌اند. این اصول، با ریشه در نهج‌البلاغه، راهنمایی برای تعاملات اجتماعی و دینی ارائه می‌دهند و از تفرقه و پراکندگی جلوگیری می‌کنند.
بخش سوم: صداقت و فروتنی در مواجهه با خطا
نقد پنهان‌سازی اشتباهات
پنهان‌سازی اشتباهات با فریاد و تحکم، به کاهش صداقت و اعتماد اجتماعی منجر می‌شود. استاد فرزانه قدس‌سره تأکید دارند که صداقت در پذیرش خطا، چونان آینه‌ای صاف، سلامت اخلاقی و علمی گوینده را نشان می‌دهد. پنهان‌سازی اشتباهات، به مثابه نقابی فریبنده، اعتبار گوینده را خدشه‌دار کرده و مخاطبان را گمراه می‌سازد. در سیره حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام، صداقت و پذیرش خطا مورد تأکید است و این اصل، به اعتمادسازی در جامعه کمک می‌کند.
صداقت در مواجهه با خطا: نمونه‌ای از سیره عالمان
پذیرش خطا و اعلام آن، نشانه‌ای از فروتنی و صداقت است که به افزایش اعتماد در جامعه می‌انجامد. استاد با اشاره به رفتار مرحوم شیخ انصاری، نمونه‌ای از این صداقت را ارائه می‌دهند. ایشان در مواجهه با خطایی در منبر، با آرامش و بدون تکلف، آن را مدیریت کرده و احترام جماعت را حفظ نمودند. این رفتار، چونان گوهری درخشان، الگویی برای عالمان و مسئولین است.
اشاره به آیه «خُلِقَ الْإِنْسَانُ ضَعِيفًا»
در مواجهه با خطای انسانی، باید ضعف بشری را پذیرفت و با صداقت برخورد کرد. قرآن کریم در این باره می‌فرماید:
خُلِقَ الْإِنْسَانُ ضَعِيفًا
(و انسان ناتوان آفریده شده است) [نساء: ۲۸]
این آیه، به ضعف ذاتی انسان اشاره دارد و فروتنی در برابر خطا را توصیه می‌کند. استاد تأکید دارند که پذیرش این ضعف، چونان کلیدی زرین، درهای اعتماد و تفاهم را می‌گشاید.
نقد پنهان‌سازی خطا در عبادات
پنهان‌سازی خطا در عبادات، مانند باطل شدن وضو، به کاهش صداقت و اعتماد جماعت منجر می‌شود. استاد فرزانه قدس‌سره تأکید دارند که صداقت در عبادات، به مثابه روح اخلاص، با پنهان‌سازی خطا در تعارض است. پذیرش خطا و اصلاح آن، احترام و اعتماد جماعت را حفظ می‌کند و از گمراهی جلوگیری می‌نماید.
نکته کلیدی: صداقت در پذیرش خطا، چونان آینه‌ای صاف، سلامت اخلاقی و علمی را نشان داده و اعتماد اجتماعی را استوار می‌سازد.
تأکید بر شادابی و منطق در تعاملات
تعاملات اجتماعی و دینی باید با شادابی، منطق و صداقت همراه باشد. استاد تأکید دارند که شادابی و منطق، چونان گل‌هایی در باغ تعاملات، فضایی مثبت و سازنده ایجاد می‌کنند. این ویژگی، به افزایش مشارکت و اعتماد اجتماعی کمک کرده و از انفعال و تفرقه جلوگیری می‌نماید.
جمع‌بندی بخش سوم
این بخش به اهمیت صداقت و فروتنی در مواجهه با خطا پرداخت. پذیرش خطا، با استناد به آیه قرآن کریم و سیره عالمان، به عنوان نشانه‌ای از سلامت اخلاقی و علمی معرفی شد. شادابی و منطق در تعاملات، راهکاری برای تقویت انسجام و اعتماد اجتماعی است.
بخش چهارم: تشتت اجتماعی و موانع هدایت
مخاطرات تشتت در جامعه
تشتت قلوب و ابدان، به معنای پراکندگی فکری و عملی، از موانع اصلی تحقق سیاست کلان اسلامی است. استاد فرزانه قدس‌سره تشتت را به مثابه طوفانی می‌دانند که وحدت و قدرت جامعه را درهم می‌شکند. این وضعیت، به کاهش همکاری و انسجام اجتماعی منجر شده و اهداف کلان اسلامی را دست‌نیافتنی می‌سازد.
اشاره به خطبه ۱۳۱ نهج‌البلاغه
در خطبه ۱۳۱ نهج‌البلاغه، حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام جامعه متشتت را به بزی تشبیه می‌کنند که از نعره شیر فرار می‌کند:
«أَيَّتُهَا النُّفُوسُ الْمُخْتَلِفَةُ وَالْقُلُوبُ الْمُتَشَتِّتَةُ»
این تشبیه، به پراکندگی فکری و عملی جامعه اشاره دارد و بر ضرورت شجاعت در پذیرش حق تأکید می‌کند. استاد تأکید دارند که تشتت، چونان سدی بلند، حتی هدایت معصوم را دشوار می‌سازد.
نقد فرار از حق در جامعه متشتت
جامعه متشتت، از حقیقت فرار می‌کند و حتی با حضور معصوم نیز اصلاح نمی‌شود. استاد فرزانه قدس‌سره با استناد به عبارت «هَيْهَاتَ أَنْ أُطْلِعَ فِيكُمُ الْحَقَّ» از خطبه ۱۳۱، به دشواری هدایت جامعه متشتت اشاره دارند. این فرار از حق، به مثابه گریز بز از شیر، شجاعت و انسجام را از جامعه سلب می‌کند.
نکته کلیدی: تشتت فکری و عملی، چونان طوفانی ویرانگر، وحدت و شجاعت جامعه را درهم شکسته و هدایت را دست‌نیافتنی می‌سازد.
نقد علم دینی در برابر تشتت
استاد فرزانه قدس‌سره بر این باورند که علم دینی باید به سوی تولید دانشی منسجم و وحدت‌بخش حرکت کند تا از تشتت جلوگیری نماید. فقدان این انسجام، به پراکندگی فکری و تضعیف جامعه اسلامی منجر شده است. این نقد، دعوتی است به بازنگری در نظام آموزشی و پژوهشی علم دینی برای تحقق وحدت و هدایت.
جمع‌بندی بخش چهارم
این بخش به مخاطرات تشتت اجتماعی و موانع هدایت پرداخت. تشتت، با استناد به خطبه ۱۳۱ نهج‌البلاغه، به عنوان مانعی برای تحقق سیاست کلان اسلامی معرفی شد. نقد علم دینی و تأکید بر وحدت، راهکارهایی برای رفع این چالش ارائه می‌دهد.
بخش پنجم: ویژگی‌های والی در نظام اسلامی
هدف والی: اشاعه دین و اصلاح امور
والی در نظام اسلامی، به دنبال سلطه، مال‌اندوزی یا رياست‌طلبی نیست، بلکه هدف او اشاعه دین، اصلاح امور مردم و برقراری امنیت است. استاد فرزانه قدس‌سره با استناد به عبارت «إِنِّي لَسْتُ أَرْغَبُ فِي السَّلْطَنَةِ» از نهج‌البلاغه، تأکید دارند که والی، چونان باغبانی دلسوز، به پرورش جامعه و تحقق عدالت همت می‌گمارد.
نقد رياست‌طلبی و مال‌اندوزی
رياست‌طلبی و مال‌اندوزی، به فسق و عدم صلاحیت والی منجر می‌شود. استاد تأکید دارند که والیِ قدرت‌طلب یا ثروت‌اندوز، چونان گرگی در لباس چوپان، به دین و مردم زیان می‌رساند. این اصل، با نظام اسلامی که مسئولیت‌پذیری را بر اخلاص و خدمت استوار می‌داند، هم‌خوانی دارد.
زندگی متعادل مسئولین
مسئولین در نظام اسلامی باید زندگی متعادلی داشته باشند، نه در فقر افراطی و نه در تجمل‌گرایی. استاد فرزانه قدس‌سره تأکید دارند که زندگی متعادل، چونان جویباری زلال، اعتماد اجتماعی را تقویت می‌کند. فقر نمایشی یا تجمل‌گرایی، با روح میانه‌روی در نهج‌البلاغه در تعارض است.
شرایط صلاحیت والی
والی باید عالم، عادل و عاری از پنج ویژگی منفی باشد: بخل، جهل، جفا، حيف و رشوه‌خواری. استاد با استناد به عبارت «وَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ الْوَالِي الْبَخِيلَ» از خطبه ۱۳۱، این شرایط را تبیین می‌کنند. این ویژگی‌ها، چونان ستون‌های بنای مدیریت، صلاحیت والی را تضمین می‌کنند.
نکته کلیدی: والی عالم و عادل، چونان باغبانی دلسوز، با پرهیز از بخل، جهل، جفا، حيف و رشوه‌خواری، جامعه را به سوی عدالت و اصلاح هدایت می‌کند.
نقد بخل در والی
بخل والی، به کاهش امکانات و فشار بر مردم منجر می‌شود. استاد فرزانه قدس‌سره با ذکر نمونه‌هایی از سخت‌گیری در پرداخت شهریه طلاب، بخل را به مثابه سدی در برابر رشد جامعه می‌دانند. این ویژگی، با سخاوت اسلامی که به توزیع عادلانه منابع تأکید دارد، در تعارض است.
مخاطرات جهل والی
جهل والی، به گمراهی جامعه می‌انجامد. استاد با استناد به روایتی از اصول کافی، تأکید دارند که والی باید دارای دانش اجتماعی، روان‌شناختی و حکمی باشد. جهل، چونان تاریکی، جامعه را به سوی تصمیم‌گیری‌های نادرست هدایت می‌کند.
نقد جفا و حيف در مدیریت
جفا (ستم) و حيف (تبعیض) در مدیریت، به تضعیف و خواری مردم منجر می‌شود. استاد فرزانه قدس‌سره جفا را به مثابه تیغی برنده و حيف را به مثابه بادی پراکنده‌کننده می‌دانند که انسجام اجتماعی را درهم می‌شکنند. این ویژگی‌ها، با سیره عادلانه حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام در تعارض است.
نقد رشوه‌خواری
رشوه‌خواری، نتیجه بخل، جهل، جفا و حيف در مدیریت است. استاد تأکید دارند که رشوه‌خواری، چونان زهری کشنده، اعتماد و سلامت نظام را نابود می‌کند. پاک‌دستی والی، از اصول بنیادین نظام اسلامی است.
نقد تعطیل احکام دینی
تعطیل احکام دینی، به هلاکت امت می‌انجامد. استاد فرزانه قدس‌سره تأکید دارند که اجرای حدود و قوانین الهی، چونان ستون‌های خیمه دین، هویت امت را حفظ می‌کند. تعطیل این احکام، با رسالت نظام اسلامی در تعارض است.
جمع‌بندی بخش پنجم
این بخش به ویژگی‌های والی در نظام اسلامی پرداخت. هدف والی، اشاعه دین و اصلاح امور است و صلاحیت او در گرو علم، عدالت و پرهیز از ویژگی‌های منفی است. نقد بخل، جهل، جفا، حيف و رشوه‌خواری، راهکارهایی برای تحقق مدیریت عادلانه ارائه می‌دهد.
بخش ششم: وحدت امت و ملت در سیاست کلان
تفاوت امت و ملت
امت به ایدئولوژی و دین وابسته است، در حالی که ملت به خاک و جغرافیا مرتبط است. استاد فرزانه قدس‌سره تأکید دارند که امت، چونان روح جامعه، به هویت دینی و ملت، چونان جسم آن، به هویت جغرافیایی اشاره دارد. این دو، مکمل یکدیگرند و نباید در تقابل قرار گیرند.
نقد تقابل امت و ملت
تقابل میان امت و ملت، به کاهش انسجام و هویت جامعه منجر می‌شود. استاد با نقد گروه‌هایی که به طور یک‌جانبه بر امت یا ملت تأکید دارند، این تقابل را به مثابه شکافی در بنای جامعه می‌دانند. در سیره حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام، وحدت میان اقشار مختلف جامعه مورد تأکید است.
نقد سوءاستفاده از تاریخ
سوءاستفاده از تاریخ، مانند بزرگ‌نمایی کوروش کبیر در برابر پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله، به انحرافات فکری منجر می‌شود. استاد فرزانه قدس‌سره تأکید دارند که تاریخ باید به‌صورت علمی و بی‌طرفانه بررسی شود. این سوءاستفاده، چونان غباری گمراه‌کننده، حقیقت را پنهان می‌کند.
نکته کلیدی: وحدت امت و ملت، چونان دو بال پرنده، جامعه را به سوی قدرت و انسجام هدایت کرده و از انحرافات فکری جلوگیری می‌نماید.
نیاز به وحدت امت و ملت
وحدت امت و ملت، به معنای هماهنگی میان هویت دینی و ملی است که به قدرت و انسجام جامعه می‌انجامد. استاد تأکید دارند که این وحدت، چونان پلی استوار، مقاومت جامعه را در برابر چالش‌ها تقویت می‌کند. این اصل، الگویی برای مدیریت مدرن اسلامی است.
جمع‌بندی بخش ششم
این بخش به اهمیت وحدت امت و ملت در سیاست کلان اسلامی پرداخت. تفاوت امت و ملت، نقد تقابل و سوءاستفاده از تاریخ، و تأکید بر وحدت، راهکارهایی برای تقویت انسجام و هویت جامعه ارائه می‌دهد.
بخش هفتم: نقش مردم و مسئولین در سیاست کلان
همکاری مردم و مسئولین: رکن تحقق سیاست کلان
سیاست کلان اسلامی، نیازمند همکاری مردم و مسئولین است. استاد فرزانه قدس‌سره تأکید دارند که بدون وحدت مردم یا صلاحیت مسئولین، اهداف کلان محقق نمی‌شود. این همکاری، چونان دو دست هماهنگ، عدالت و اصلاح را به ارمغان می‌آورد.
نقش عقل و انسجام در هدایت جامعه
مردم باید با عقل و انسجام، در تحقق سیاست کلان مشارکت کنند. استاد تأکید دارند که عقل، چونان چراغی راهنما، از تشتت و گمراهی جلوگیری می‌کند. مسئولین نیز باید با سلامت و صلاحیت، این عقل جمعی را هدایت کنند.
نکته کلیدی: همکاری مردم و مسئولین، چونان دو دست هماهنگ، سیاست کلان اسلامی را به سوی عدالت و اصلاح هدایت می‌کند.
جمع‌بندی بخش هفتم
این بخش به نقش مردم و مسئولین در تحقق سیاست کلان اسلامی پرداخت. همکاری، عقل و انسجام، ارکان اصلی هدایت جامعه‌اند که با هماهنگی میان این دو گروه، اهداف کلان اسلامی محقق می‌شود.
نتیجه‌گیری کلی
درس‌گفتار شماره ۱۵۶۷، با تبیینی عمیق و فقهی، اصول سیاست کلان اسلامی را در مدیریت اقتصاد و جامعه روشن می‌سازد. استاد فرزانه قدس‌سره، با استناد به قرآن کریم و نهج‌البلاغه، بر ضرورت گويش متعادل، سخن مستند و پرهیز از شذوذ تأکید دارند. تشتت اجتماعی، به مثابه طوفانی ویرانگر، حتی هدایت معصوم را دشوار می‌سازد، در حالی که وحدت مردم و صلاحیت مسئولین، چونان دو بال، جامعه را به سوی سعادت هدایت می‌کند. والی عالم و عادل، با پرهیز از بخل، جهل، جفا، حيف و رشوه‌خواری، الگویی برای مدیریت اسلامی ارائه می‌دهد. وحدت امت و ملت، به عنوان رکنی اساسی، از انحرافات فکری و اجتماعی جلوگیری می‌کند. این نوشتار، با بازسازی علمی و فاخر درس‌گفتار، دعوتی است به سوی بازنگری در نظام آموزشی و فرهنگی برای تحقق سیاست کلان اسلامی.
با نظارت صادق خادمی
دستیار تحلیل محتوا (Agentic V50)
صادق خادمی؛ دعوتی به عمیق‌تر اندیشیدن
روی هوش مصنوعی مورد نظر کلیک کنید. پرامپت به صورت خودکار کپی می‌شود.
قابلیت ویژه (هم اکنون غیرفعال است و عرضه نمی شود): می‌توانید قبل از کلیک، بخشی از متن مقاله را انتخاب (Highlight) کنید تا ماشین فقط همان بخش را واکاوی کند!