«الرَّحْمنِ الرَّحيم»، تمام ظهور حقى و تمامى اسماى حق تعالى و نيز تمامى خلق مظهرى را در خود دارد. الرَّحْمن در مقام مظهرى تمام فيض است و تمام ظهور خلقى و بيان‌گر ذات و اسم عام و اسم ابداع و اصل پديدارى است و الرَّحيم كمال پديدارها و اسم خاص است. ظهور و زنده‌شدن پديده‌ها به الرَّحْمن و رشد آن‌ها به الرَّحيم است.

تكرارى‌نبودن الرَّحْمنِ الرَّحيم

اين آيه تكرار «الرَّحْمنِ الرَّحيمِ» موجود در «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم» نيست؛ زيرا تمام حق با تمام خلق در «الرَّحْمنِ الرَّحيم» بسمله به صورت جمعى و اجمالى موجود است و اين جمعيت در آيه‌ى شريفه «الرَّحْمنِ الرَّحيم» تقسيم مى‌شود و تفصيل مى‌يابد. بنابراين تفاوت آيه «الرَّحْمنِ الرَّحيم» با «الرَّحْمنِ الرَّحيم» در «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم» به اجمال و تفصيل است.

شرح اين دو اسم مبارك در تفسير «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم» گذشت.