بخش 4 : فصل دوازدهم : نگاه
بخش 4 : فصل دوازدهم : نگاه
خط : زن، زيباست و ظهور جمال حضرت حقتعالا مىباشد و تاب مستورى ندارد، و جلوهگرى و خودنمايى خود را لازم است در ظرف خاصّ طالب خود ـ كه همسر اوست ـ با تمام قوّت و همّت تحقّق بخشد. زن لازم است براى همسر خود عرضه و خودنمايى، ناز و جلوهگرى، غمزه و غنج و دلال و عشوهگرى داشته باشد. آن چشم از مرد و اين چهره از زن، همانطور كه اين چشمِ عطشناك از زن و آن چهرهى مقتدر و با هيبت از مرد مىباشد و اين زن و مرد، هر دو، بايد با ديده، اين ديدن و ديدهشدن را موزون و متناوب و مليح و گوارا محقّق ساخته و از ديدن و ديدهشدن، ديدگان خود را لبريز كنند و دل را بىآن كه منعى در كار باشد، غرق وصال و وصول سازند.
تجاوز و حرمتشكنى نگاه آلوده
خط : دوستداشتن زن و زيبايى او حقّ طبيعى همسر است؛ همانطور كه اقتدار مرد، موهبتى الاهى و حقّى طبيعى براى زن اوست و اين دو خصلت برجسته سبب انس و الفت ميان زن و همسر در زندگى مشترك مىگردد. از نظر اخلاقى و حقوقى، كسى اجازهى تجاوز به حريم ديگرى را ندارد و در اين جهت تفاوتى ميان زن و مرد نيست. همچنانكه نگاه آلودهى مردى به زنى نارواست، نگاه ناپاك زنى به مردى نيز روا نيست. نگاه به نامحرم ـ زن باشد يا مرد ـ به قصد لذّت و كاميابى، تجاوز به حريم ديگرى و ناديدهگرفتن حقوق آنان و بىعارىست.
بيمارى نگاه آلوده
خط : نگاه ناسالم و مسموم و چشمچرانى، امرى غيرطبيعى، بيمارى نفسانى و نوعى ساديسم و تجاوز آشكار است. چشمچرانى همانند خودنمايى و عريانىِ بىمورد و نابهجا، اساس طبيعى ندارد و زمينهساز شيفتگىهاى گناهآلود و فساد و فحشا مىشود و ممنوع است.
نگاههاى هوسساز
خط : چشمهاى زن بيشترين نقش را براى دلبستن هوسآلود وى بازى مىكند و وى لازم است مواظب پاكى نگاههاى خود باشد. زنى كه نگاه و حركتى فريبنده را از مردى آلوده و ناپاك ديده، نيازمند توجه سالم است؛ وگرنه به آن آلودگى دل مىدهد و به تعقيب وى مىرود. زن، اگر مردى مرد داشته باشد و كمالات علمى، معنوى، اخلاقى و قدرتىِ مرد خود را ببيند، به غير از همسر خود به كسى دل نمىسپارد و انديشهى همآغوشى با كسى را به ذهن نمىآورد و زن، يكّهشناس مىشود. چنين زنى در ميان انبوه مردان نيز مردى را به شمار نمىآورد. مردى كه نمىتواند نيازهاى جنسى و عاطفى همسر خود را برآورده سازد، بايد او را طلاق گويد و حسرت مردى مرد را بر جان او نگذارد. البته زن نيز بايد از خلوتهاى بىمورد و بيش از حدِ معمول، پرهيز كند و در پى چنين ملاقاتهاى خصوصى با مردى نباشد؛ چرا كه كششهاى آلودهى باطنىِ افراد خبيث در خلوتهاى بىمورد، زن را به آلودگى مىكشاند. معاشرتهاى فاميلى و محارم نيز بايد در حدود شرعى باشد؛ نه به صورت خشك و بىروح و نه
بهگونهى آزاد و در شكلى بىبندوبار، كه هر دو صورت گفتهشده، زيانبار است. رفت و آمدهاى خشك، روحِ خيانتكارى و پنهانسازى را در زن رشد مىدهد و معاشرتهاى آزاد، فساد را عادى مىگرداند. به هر روى، دو اصل « آزادمنشى » و « تقوا »، از مهمترين اصول حاكم بر روابط اجتماعىست.
نگاه رابطهساز
خط : هنگامى كه زن و مردى يكديگر را مىبينند، در همان نظر و برخورد نخست، حالت باطنى آنها پيش از برخورد ظاهرى منعكس مىشود و آنان باطن يكديگر را مىيابند كه تا كجا و چگونه به هم فكر مىكنند! اين امر، نخست بهطور پنهانى و گاه ناخودآگاه انجام مىشود و به مرور زمان و بر اثر كثرت برخورد، خود را ظاهر مىسازد. اين امر فقط منحصر به روابط زن و مرد نيست؛ بلكه هر نگاهى ميان دو دوست چنين حالتى را ايجاد مىنمايد و آن دو را به هم نزديكتر يا از هم
دورتر مىسازد.
برخوردهاى نخست و ديدار اول، در دوستىها و دشمنىها بسيار مهم است. افراد عاقل و هوشيار از همين برخوردهاى ابتدايىست كه دوست و دشمن خود را مىشناسند. اين كششها و كوششها طبيعىست و در اثر كنترل و مراقبت، فراموش مىگردد؛ ولى اگر در اين برخوردها افراط شود و كنترل صورت نگيرد، به روابط ناسالم مىانجامد.
بسيار اتفاق افتاده است كه دو دوست و يا دو زن و مرد جوان، قربانى نگاههاى ابتدايى گشتهاند و در ورطهى هلاكت و فساد قرار گرفتهاند؛ بدون آنكه چنين وضعى را پيشبينى كرده باشند يا بخواهند در چنين دامى قرار گيرند. چشمها مؤثرترين عامل در ايجاد فساد و كشش مرد و زن به گناه است و بهترين نقش را در چنين كششهايى بازى مىكند. البته زيبايىها، محبتها، فضايل و برجستگىهاى فردى نيز در اين امر نقش عمده را دارد.
خط : وجوب پوشش، امرى غير از حرمت نظر مىباشد؛ زيرا ممكن است در موردى پوشش واجب نباشد، ولى نگاه و نظر حرام باشد؛ مثل آن كه مردى از روى لذّت به صورت زنى نگاه كند، بىآنكه زن متوجّه باشد. در اين حال، پوشش صورت بر زن واجب نيست، ولى نظر و نگاه مرد
حرام است.
صدق دل و صفاى نگاه
خط : چشم براى ديدن است و هر چهره و صورتى، ديدنىست. تنها نوع ديدن، مقدار آن و نيّت و برداشت افراد متفاوت است. در روابط اجتماعى زن و مرد بيگانه، صدق دل و صفاى نگاه و سلامت نفس و نيّت پاك براى ايجاد ارتباط و انجام كارها ضرورىست، و اين نگاه بايد از هواهاى نفسانى و زمينههاى گناهآلود كه بركت را از زندگى مىبرد، دور باشد، چنانكه احتياط و پرهيز و وقار و متانت در اينگونه روابط، شايستهى مؤمنان و جامعهى دينمدار است. بنابراين اگر ديدن به حدّ شرعى و يا در
ظرف ضرورت بوده و سلامت نفس و نيّت پاك در ميان باشد، مشكلى در ديدن نيست. در مقابل، اگر نيّت پاك و سلامت نفس در كار نباشد، هر ديدنى، آلودگى به بار مىآورد.
خط : نگاه از سر صدق و صفا و سلامت به زيبارويان هرچند با پيشامد حالت اعجاب و تحسين باشد، اشكال ندارد؛ اگرچه بايد از گناه پرهيز كامل داشت و از هواهاى نفسانى غفلت نكرد و احتياط را شايسته دانست. بنابراين زن و مرد مىتوانند در محيط اجتماعى و زمينههاى شغلى كه ارتباط و همراهى آنان يك ضرورت است، بدون قصد ناشايست و بهطور عادى با يكديگر ارتباط سالم و قهرى داشته باشند و جداسازى زنان از مردان، همچون اختلاط و بىبندوبارى آنان، اساس صحيح علمى و دينى ندارد. در اين روابط بايد مواظب بود آلودگى، تحريك، شهوت و توهّمات نفسانى پيش نيايد و به صدق دل و پرهيز از گناه توجّه كامل داشت.
نگاهدرمانى
خط : همانطور كه آدمى نيازمند غذاست، چشمهاى انسان نيز غذاى خود را مىخورند و همانطور كه غذاى مناسب و نامناسب وجود دارد، چشمان آدمى نيز از چنين موقعيّتى دور نيست. زيبايى، برخى از بيمارىها و مشكلات نفسانى و مزاجى را برطرف مىسازد؛ همانطور كه غذاى فاسد مسموميت و بيمارى را در افراد تشديد مىكند. زن و مرد بايد در انتخاب غذاى چشم چون خوراكىهاى معدوى زمينههاى مناسب را مراعات كنند.
نگاه مجاز
خط ( كلان ) : نگاه به موى سر و اندام عريان زنهايى كه اگر به پوشاندن مو و بدن خود فرمان يابند، نسبت به آن اهميّتى نمىدهند و اعتنا نمىكنند و بىباك در پوشش هستند و نجابت ندارند؛ همچنين نگاه به مو و بدن زنان ديوانه و سفيه و ساده يا كسانى كه شرايط سخت يا عافيت زندگى، آنان را از حال و هواى رعايت پوشش انداخته است، بدون قصد تلذّذ و شهوت و ترس افتادن در حرام بىاشكال است. در اين حكم، ميان زنهاى كافر و مسلمان و ميانِ دست و صورت و ديگر جاهاى بدن كه بهطور معمول آنها را نمىپوشانند، تفاوتى نيست.
نگاه به كافر
خط : نگاه به اندام و موى زنان كافر اگر همراه تحريك شهوت و قصد لذّت و هواى نفس نباشد، اشكال ندارد. كفّار حريمى ندارند تا حرمتى داشته باشند.
بخشش به ديده
خط : زن، اين زيباى عالم و آدم، ناخودآگاه يا آگاهانه و با حسّ و انگيزهاى مرموز، زيبايى خود را در اختيار هركس و ديدگاه هر نگاه نمىنهد و تلاش دارد از هر اظهارى دريغ كرده و به هر ديدنى بخل
ورزد و خود را در تيررس هر ديدهاى ننشاند، و اظهارش پنهانسازى و پنهانسازىاش اظهار است؛ اما گاه مىشود كه ناگاه در پى همهى اظهار و بذل و بخششِ تمام بههركسى برمىآيد.
رفع مزاحمت
خط : در صورتى كه زن مىداند مرد نامحرم به قصد لذّت به چهره و دست او نگاه مىكند، چنانچه وى بتواند، لازم است از خود رفع مزاحمت كند و در غير اينصورت، بايد به هر مقدار كه ممكن است چهره و دست را بپوشاند. بهعكس، بر مرد لازم نيست سر يا صورت خود را از زن نامحرم بپوشاند؛ هرچند نامحرم به عمد به وى نگاه كند.
شركت زن در ورزشگاه
خط : شركت زنان در ورزشگاهها به منظور تماشاى مسابقات مردان، اگر به صورت قانونمند و بهدور از عوارض جانبى مانند هتك حرمت زنان و مزاحمت انجام پذيرد، مجاز است.
ورزشهاى زنان
خط : زنان مىتوانند همچون مردان در عرصههاى ورزشى مختلف به رقابت بپردازند و در صورت پوشش مناسب، انجام هر ورزشى ـ كمتحرك باشد يا پرتحرك ـ مجاز مىباشد.
برخورد عادى زن
خط : برخورد زن همراه چهرهى خندان يا متبسّم و صحبتكردن با مردان نامحرم، اگر به گونهى ركيك و سبكسرانه ( جلف ) نباشد و به صورت عادى و همراه وقار و متانت و رعايت تناسب و بهدور از تحريك و مفسده باشد، اشكال ندارد.
نگاه به گريم
خط : نگاه به بدن زنِ آشنا و نامحرم در غير مواضع استثناشده جايز نيست، مگر در صورتى كه گريم شده باشد كه بدون التذاذ اشكال ندارد. حرمت اين نگاه منحصر به ريبه و التذاذ و نيز زنده نبودن نيست، بلكه شامل تصوير وى نيز مىشود و مراد از شناخت نيز تنها دانستن اسم و رؤيت وى از رسانهها و نشريات و شبكههاى تلويزيونى يا بهگونهى مجازى نيست، بلكه شناخت حضورى و رؤيت مباشرىست؛ خواه به واسطهى خود شخص يا با معرفى بستگان وى باشد ـ مثل آنكه در مورد زنى حاضر كه قابل رؤيت است، گفته شود: وى خواهر فلان شخص است ـ و حكمت حرمت نگاه، تنها ريبه نيست، بلكه عدم هتك حرمت زن مسلمان نيز در بين مىباشد.
دستیار تحلیل محتوا
روی هوش مصنوعی مورد نظر کلیک کنید. متن به صورت خودکار کپی میشود.
آیا این نوشته برایتان مفید بود؟
