خط  : اقرار و اعتراف، به‌تنهايى اثبات حق يا جرم نمى‌كند و لازم است كشف از واقع و اثبات جرم و احراز جنايت به‌طور صريح و روشن نمايد و به‌خصوص لازم است مجرمان تسبيبى كه با حمايت مالى از اقراركننده، او را به اقرارهاى سفارشى وا مى‌دارند، شناسايى شوند.

خط  : اقرار همچون بيـّنه، نيازمند تصديق قاضى‌ست كه تشخيص دليل‌بودن و درستى و تصحيح آن، شأن وى مى‌باشد.

خط  : اقرار اگر اعتبار جدى باشد و كشف از واقع كند، به يك‌مرتبه محقق مى‌شود و دليلى شرعى و معتبر است و اگر قاضى احراز كند كه اقراركننده دروغ مى‌گويد يا به صداقت وى شك كند، اعتبار خود را از دست مى‌دهد.

خط  : اقرار لازم است عليه خود باشد. اقرار براى رهايى از فشارهاى روانىِ حبس و بازجويى و شكنجه‌هاى بدنى به نفع خود مى‌باشد، نه عليه خود. بنابراين اقرارِ اكراهى نافذ نمى‌باشد.

خط  : اقرار نيازمند سلامت عقل عادى و مشاعر است و اقراركننده نبايد به پريشانى و اختلال روانى دچار باشد.

خط  : اقـراركننـده لازم است داراى بلوغ و زبان گويا و روشن و اختيار و فاقد زمينه‌ى تهديد و ارعاب باشد.

خط  : اقرار از روى مصلحت يا ايثار به نفع ديگرى يا از روى توطئه و تبانى اعتبار ندارد.

خط  : قاضى نمى‌تواند با حيله و ترفند، اقرار بگيرد؛ چراكه ممكن است اقراركننده از روى ترس، دروغ بگويد. البته عوارض وضعى بر اقرار ترفندى مترتب مى‌شود.

خط  : اگر اقرار با توطئه و فريب و سبب‌سازى و تبانى گرفته شود، اعتبار ندارد و اقرارگيرنده خود دچار فسق و بى‌اعتبارى مى‌شود.

خط  : اقرار فرد مهجور و ممنوع از تصرف مالى در امور مالى و غيرمالى پذيرفته است، مگر آن‌كه اقرارى باشد كه تصرف مالى را لازم دارد كه در اين‌صورت پذيرفته نيست.

خط  : اقرار با شهادت دست‌كم دو مرد عادل يا با شهادت بر شهادت در حقوق مردمانى و طبيعى قابل اثبات و نافذ مى‌باشد، ولى موجب اجراى حد نمى‌شود و چنين شهادتى موجب قذف

نيز نمى‌گردد.

خط  : بازگشت از اقرار و انكار آن بعد از اداى آن كه به نفع اقراركننده است، اثر و اعتبارى ندارد.

خط  : اقرار در غير حدود الاهى، لازم نيست با حضور در دادگاه باشد، بلكه با وسايل ارتباطى مورد اعتماد كه سبب احراز اقرار گردد يا با نوشته و امضا؛ اگرچه رقومى و الكترونيكى باشد، محقق مى‌شود.

خط  : اقرار در غير حدود مربوط به جرايم منافى عفت با انكار نقض نمى‌شود و انكارِ پس از تحقق اقرار، به نقض اقرار نمى‌انجامد.

خط  : اقرار در حدود الاهى، چنان‌چه با تصريح يا نشان توبه همراه باشد، اجراى حد را متوقف مى‌كند، اما اگر اقرار احراز شود و پيش از آن به توبه اشاره‌اى نشده است، حد اجرا مى‌گردد.

خط  : اگر بينه و دليل معتبر عليه اقرار باشد، اقرارْ نافذ و مورد پذيرش قاضى و دادگاه نمى‌باشد. دليل معتبر حتا اگر بعد از ختم دادرسى كشف يا ارايه شود، اقرار را نقض مى‌كند.