خط  : قاضى فقط و فقط لازم است بر اساس قوانين مصوب و تنفيذشده توسط مقام رهبرى و مستند به خطوط و مواد قانونى و در چارچوب آن، قضاوت و انشاى دادنامه يا اعلان داشته باشد. انشاى دادنامه متوقف بر تصور درست موضوع و قانون مربوط مى‌باشد و انشاى آن، تصديق دادنامه مى‌باشد.

خط  : تحقيق لازم و دقت در شناخت موضوع پرونده و احضار تمامى قوانين مرتبط، به‌خصوص قوانين اساسى و داشتن بردبارى و متانت در انشاى دادنامه و شناخت از وضعيت جامعه و توجه به افكار عمومى و پى‌آمدهاى دادنامه، از صفات لازم براى قاضى‌ست.

خط  : قاضى تنها در دادگاه صالح داراى اعتبار و عنوان قضايى‌ست. بنابراين انشا و امضاى دادنامه تنها با حضور قاضى در دادگاه صالح و در وقت ادارى مجاز مى‌باشد و بيرون از آن، فاقد اعتبار و اثرِ دستگاهمند مى‌باشد. ملاقات خواهان و خوانده با قاضى، بيرون از دادگاه، ممنوع مى‌باشد و مجازات دارد.

خط  : قاضى در انشا و امضاى دادنامه داراى استقلال است و هيچ مسؤولى حتا مقام رهبرى نمى‌تواند در قضاوت وى مداخله نمايد يا انشاى درست وى را نقض و رد كند، اما مقام رهبرى و دستگاه‌هاى مربوط بر كار وى نظارت و قدرت نقد دارند و خطاهاى پيشامد را مانع مى‌شوند.

خط  : انشاى دادنامه و تعيين حق، نيازمند صيغه‌ى خاصى نيست و تنها جنبه‌ى حكايت، شفـّافيت و گويايى بيان انشا و امضاى آن مورد اهتمام مى‌باشد.

خط  : دادنامه در نظرگاه عقلا بايد از سفاهت و ضرر و اضرار دور باشد.

خط  : دادنامه‌ى امضاشده توسط قاضى لازم است به خواهان و خوانده و تمامى طرف‌هاى دعوا اطلاع‌رسانى شود، اما تفهيم آن لازم نيست.

خط  : دادنامه‌ى انشاشده توسط يك قاضى در صورت امضا و ابلاغ، سندى دولتى‌ست كه براى تمامى قاضيان و دستگاه قضا و ديگر قواى نظام داراى اعتبار مى‌باشد و قابل رد نيست و آنان لازم است در صورت اقتضا، آن را تنفيذ و اجرا نمايند؛ خواه در حقوق مردمانى باشد يا در حدود الاهى. انشاى دادنامه در قالب گفته نيز چنين مى‌باشد؛ اگرچه قاضى موظف است عينيت حكم انشاشده در نفس را به صورت نوشته ابراز، امضا و ثبت نمايد.

خط  : انشاى دادنامه انشاى ظاهر و تنفيذ آن است كه همچون دلايل شرعى مى‌تواند مطابق با واقع يا بر خطا باشد و همانند دلايل تكوينى عين واقع نيست و نيز تبديل و تصرفى در واقع پديد نمى‌آورد.