ٔ حکمت متعالیه – برگرفته از درس‌گفتارهای ٔ آیت‌الله محمدرضا نکونام قدس‌سره

غُرَر الفرائد و نظم الاهی
بازگشت ⮌

ٔ حکمت متعالیه – برگرفته از درس‌گفتارهای ٔ آیت‌الله محمدرضا نکونام قدس‌سره

زمان مطالعه: حدود 5 دقیقه





شرح منظومهٔ حکمت متعالیه – درس بیست و ششم


شرح منظومهٔ حکمت متعالیه

برگرفته از درس‌گفتارهای شرح منظومهٔ آیت‌الله محمدرضا نکونام قدس‌سره

بخش بیست و ششم: کأنّ من المتأله اقتنص من قال ما کان سوى الحصص

متن بیت مورد بحث:

کأنّ من المتأله اقتنص    من قال ما کان سوى الحصص
وقد أشرنا فی هذا البیت إلى قولین أحدهما المذهب المنسوب إلى ذوق المتألهین

۱. چهار مذهب اصلی در باب حقیقت وجود خارجی

در این بیت شریف، مرحوم حاج ملاهادی سبزواری به چهار قول اساسی در مسئلهٔ «وجود در خارج چیست؟» اشاره می‌فرماید و سپس قول راجح را که همان اصالت وجود با تشکیک خاصّ الحق است، اثبات می‌کند. این چهار قول عبارتند از:

مذهب قائلان قول در باب وجود خارجی توضیح مختصر
متکلمین اشعری اکثر متکلمان کلامی وجود در خارج اصلاً نیست؛ فقط حصص ذهنی است اصالت ماهیت و اعتباریت وجود
مشّائین ابن‌سینا و پیروان وجود در خارج هست، اما متباین بالذات و متعدد است وجودات خارجی مانند اجناس عالیه متباین
اشراقیین و فهلویون شیخ اشراق، عرفای متأله وجود در خارج هست، واحد و مشکّک است با مراتب شدت و ضعف وحدت وجود با کثرت مراتب
ذوق متألهین محقق دوانی، میرداماد و پیروان قائل به دو اصل: در واجب اصالت وجود، در ممکن اصالت ماهیت وحدت وجود در حق، کثرت ماهیات منسوب به وجود در خلق

۲. نقد دقیق قول ذوق متألهین

مرحوم حاجی این مذهب را به شدت نادرست می‌شمارد؛ زیرا به ثنویت اصالت می‌انجامد: یک اصالت برای وجود در واجب و یک اصالت برای ماهیت در ممکن. این سخن به دو سنخ تحقق در دار تحقق می‌انجامد که رکیک و سست است. امر در اصالت دائر مدار دو چیز است: یا وجود اصیل است یا ماهیت. نمی‌توان هر دو را اصیل دانست.

امر در اصالت وجود و ماهیت دائر مدار همین دو است: یا وجود اصیل است یا ماهیت. اگر اصالت ماهیت باطل شد، اصالت وجود تعین می‌یابد.

۳. قول راجح: اصالت وجود با تشکیک خاصّ الحق

تنها یک سنخ تحقق در عالم هست و آن وجود است. ماهیت اعتباری و مهمان وجود است. وجود واحد حقیقی است، اما مشکّک به تشکیک خاص (شدت و ضعف در ذات). این وجود واحد در سه مرتبه متجلی می‌گردد:

مرتبه نام‌ها توضیح
وجود بشرط لا فیّاض – واجب – مضافٌ إلیه – وجود محض ذات باری تعالی
وجود لا بشرط فیض – اضافه اشراقیه – وجود رابط فیض منبسط، رابط بین واجب و ممکن
وجود بشرط شَیء مستفیض – مضاف – انحاء الوجودات – وجود حرفى وجود ممکنات که عین ربط و تعلق محض است
وجود ممکنات «عین الربط» و «عین الفقر» به حق است؛ ذاتشان جز تعلق چیزی نیست. شئیت و هستی‌شان عین ربط است، یعنی معنای حرفى محض.

۴. تأویل کلام متکلمین و جمع کلمات

متکلمین گفتند: «ما کان للوجود سوى الحصص». مرحوم حاجی این را تأویل می‌کند و می‌فرماید مرادشان همین تشکیک است، اما به زبان مفهومی بیان کرده‌اند:

  • «وجود مطلق» → وجود عام و واحد حقیقی خارجی
  • «حصص» → وجودات خاصه و مقیده با اضافه اشراقی به ماهیات

پس حصه در خارج = کلی مقید = وجود واحد که قید اشراقی خورده و اطلاقش گرفته شده است، نه اینکه چیز دیگری به آن اضافه شده باشد.

الحصة لا تغایر نفس الکلی إلا بالاعتبار؛ لأن القید خارجٌ مضافٌ إلیه والتقید بما هو تقیدٌ (أی بما هو إضافة حقیقیة) جزءٌ.

نتیجهٔ بخش

در عالم تنها یک حقیقت هست: وجود. این وجود واحد است، اما مشکّک به تشکیک خاص الحق. ماهیت اعتباری و سایهٔ وجود است. امکان ممکنات امکان فقری است نه امکان ماهوی. عالم عین ربط به حق است؛ غیر از حق و فیض و تجلیاتش هیچ چیز دیگری در تحقق نیست.

با نظارت صادق خادمی


دستیار تحلیل محتوا (Agentic V50)

صادق خادمی؛ دعوتی به عمیق‌تر اندیشیدن

مناسب برای: عموم مخاطبان و بازنویسی مفهومی (حالت پیش‌فرض).

روی هوش مصنوعی مورد نظر کلیک کنید. پرامپت به صورت خودکار کپی می‌شود.
قابلیت ویژه (هم اکنون غیرفعال است و عرضه نمی شود): می‌توانید قبل از کلیک، بخشی از متن مقاله را انتخاب (Highlight) کنید تا ماشین فقط همان بخش را واکاوی کند!

چسباندن (Paste): 📱 موبایل: (نگه داشتن انگشت + Paste) | 💻 کامپیوتر: (کلید Ctrl + V)